Varus

„Życie strzały jest ulotne - składa się tylko z kierunku i zamiaru”.

Ponieważ był niezwykle honorowym mistrzem łuku, Varus został wybrany na strażnika świętej ioniańskiej świątyni. Świątynię tę zbudowano, aby w jej murach zatrzymać starożytne źródło zepsucia, które, jak obawiali się ioniańscy starsi, mogłoby pochłonąć całą wyspę. Varus z dumą przyjął to stanowisko, gdyż mianowano na nie tylko najlepszych wojowników. Mieszkał z rodziną w pobliskiej wiosce i prowadził spokojne życie do dnia, w którym wyspę najechały wojska Noxusu. Zostawiały one za sobą spaloną ziemię, a świątynia leżała na ich drodze. Varus musiał podjąć decyzję. Honor nakazywał mu bronić świątyni, lecz bez niego mieszkańcy wioski nie byli w stanie stawić oporu najeźdźcom. W końcu wybrał swoje obowiązki strażnika. Nie mógł pozwolić, by zepsucie wydostało się na świat.

Jego strzały kładły każdego wroga, który próbował się wedrzeć do świątyni. Jednak kiedy wrócił do wioski dojrzał, że zmieniła się w spopielałe cmentarzysko. Widok martwej rodziny sprawił, że w jego sercu zagościł żal, a następnie nienawiść. Poprzysiągł zabić każdego noxiańskiego najeźdźcę, jednak musiał najpierw stać się silniejszy. Zwrócił się do tego, za co poświęcił wszystko, co miał. Siedlisko zepsucia miało go w pełni pochłonąć, niczym płomień świecę, jednak jego moc płonęłaby w nim po kres. Była to droga bez powrotu. Z ponurą zaciekłością poddał się czarnym płomieniom, czując jak z jego skórą wiąże się złowroga energia... a wraz z nią obietnica zniszczenia. Ruszył szukać Noxian odpowiedzialnych za inwazję, które to zadanie doprowadziło go do stojących za nią, najbardziej niesławnych sprawców.