Zac

Zac jest produktem zauńskiego eksperymentu, mającego stworzyć napędzanego hexchemem superżołnierza — Zaunańskiego Amorficznego Ciężkozbrojnego. Jako połączenie prymitywnej siły i nieograniczonej elastyczności, jest bardzo wszechstronny — to kreatywny wojownik, przeskakujący nad przeszkodami, by obić wrogów. Chociaż powstał w laboratorium, Zac został uratowany i adoptowany przez rodziców, którzy pokochali go i wychowali na miłe i przyjazne dziecko. Wraz z upływem lat stał się bohaterem, chroniącym zwykłych mieszkańców Zaun.

Dawno temu dwóch zauniańskich naukowców stworzyło substancję, zdolną przetrwać w ekstremalnych warunkach, zmieniać swoją strukturę biologiczną i generować ogromną ilość energii kinetycznej. Małżeństwo naukowców patrzyło na to, jak prototyp rozrasta się z małej kropli w kapkę, zauważyli, że reaguje na ich obecność. Kiedy go wołali czy śpiewali, ten podskakiwał. Zaczęli widzieć w nim coś więcej niż eksperyment; dostrzegli w nim dziecko, pełne radości i emocji.

Pewnego wieczora, po całym dniu testów, odłożyli kapkę do klatki. Ta skuliła się w rogu, wyraźnie posmutniała. W tamtej chwili zrozumieli, że ich ukochane dzieło pragnęło życia na wolności, poza laboratorium. W tamtej chwili zrozumieli, że ich dzieło pragnie wolności. Poruszyło to ich sumienia — nie mogli pozwolić na to, by wykorzystano je jako broń. Uciekli z młodą kapką, zmieniając jej nazwę kodową — Zauniański Amorficzny Ciężkozbrojny w prawdziwe imię: Zac. Wychowali go jak własne dziecko w cichej okolicy z dala od Zaun.

Zac zawsze różnił się od innych dzieci. Był od nich silniejszy i elastyczniejszy, więc rodzice nauczyli go odróżniać dobro od zła i odpowiedzialnie używać swych mocy. Dzięki temu Zac miał spokojne, szczęśliwe dzieciństwo.

Jednak skończyło się ono, kiedy zauńskie laboratorium wreszcie go odnalazło. Jego pracownicy nie potrafili odtworzyć formuły, dzięki której powstał amorficzny prototyp, szukali więc ciągle pary naukowców i ich eksperymentu. Kiedy trafili na ślad rodziny, zagrozili, że ją zniszczą. Uprowadzili rodziców Zaca i zażądali, by ci pomogli go pojmać. Przerażony wizją utraty rodziców i wolności, Zac po raz pierwszy uwolnił pełnię swej energii i masy. Rozgromił porywaczy, przegnał pracowników laboratorium i zabrał swych ukochanych rodziców z powrotem do domu. Poprzysiągł wtedy chronić wszystkich zwykłych ludzi, którym zagrażały niezwykłe niebezpieczeństwa i nikczemność. Stworzony, by niszczyć, teraz chroni bezbronnych.

„Nawet, jeśli nie ma się kręgosłupa, czasem trzeba się postawić”.
— Zac