Olaf

W porównaniu z patchem 7.22.1.

Historia

Większość ludzi obawiaNiepowstrzymana sięsiła śmierci;zniszczenia, żadendzierżący ztopory nichOlaf nie jest jednak Olafem. Berserker żyje tylko dla boju i szczęku stali. Napędzany żądzą chwałychce inic strachemwięcej przedpoza nijakąchwalebną śmiercią Olaf rzuca się w każdy bój. Poddając się przepełniającej go żądzy krwi, naprawdę żyje tylko patrząc w oczy śmierciboju. Półwysep Lokfar to jednoPochodzi z najgroźniejszych miejsc we Freljordzie. Zmarznięte kości rozgrzewa tam tylko gniew, jedynym płynem, który wartko płynie, jest krew, a nikt nie wyobraża sobie gorszego losuLokfaru, niż zestarzeć się i popaśćsurowego wfreljordiańskiego zapomnieniepółwyspu. Olaf byłKiedyś wojownikiemprzepowiedziano zmu Lokfar,spokojną któryśmierć zdobył— wielelos chwałytchórza i uwielbiał snuć opowieści o swoich wyczynach. Pewnego dnia,ogromna gdyujma członkowiepośród jego klanu snuli opowieści w zgliszczach spalonej wioski, jednego ze starszych wojowników zmęczyły przechwałki Olafa. Wyzwał go, by ten odczytał znaki i sprawdził, czy potwierdzą wielkość wojownika. Ten wyśmiał starszego wojownika i rzucił kośćmi dawno zmarłej bestii, by przepowiedzieć, jak wielką chwałę przyniesie mu śmierćludu. Po odczytaniu ich zapadło milczenie - układ kości sugerował,Napędzany żegniewem Olaf będzie żył długo i odejdzie w spokoju. Rozwścieczony Olafpustoszył wyruszyłziemie w mroki nocy, by dowieść, że przepowiednia sięposzukiwaniu myliśmierci, znajdując i zabijając najgroźniejszego lodowego żmija w Lokfar. Potwór pożarł tysiące, zarówno ludzi, jak i całych statków - bój z nim byłby chwalebnym końcem dla każdego wojownika. Olaf rzucił się w jego paszczę, jednocześnie zatracając się w boju. Kiedy ocuciła go lodowata woda, spoczywał przy nim zewłok bestii. Nie poddając się Olaf wyruszył polować na wszelkie legendarneniezliczone stworzeniailości zwspaniałych kłamiwojowników i szponami, mając nadzieję, że następna bitwa będzie jegolegendarnych ostatniąpotworów. Za każdym razem gdy szarżował naSzukał wrogaprzeciwnika, pragnąc śmierci,który opanowywałmógłby go szał, dzięki czemu wychodził ze starcia bez szwanku. Olaf uznał, że żadna bestia nie zapewni mu śmierci. Uznał, że musi odnaleźć najstraszliwsze plemię Freljordu - Zimowego Szpona. Wyzwanie, które rzucił wojownikom Sejuani rozbawiło ją, jednak jego bezczelność nie miała zapewnić mu łaski. Przywódczyni plemienia rzuciła swoich podwładnych, by pokonali Olafa. Ci jednak padali jeden po drugim, aż wojownika ogarnął szał, pozwalając mu wyrąbać sobie ścieżkę do Sejuani. Walka między tą dwójką była tak straszliwa, że zatrzęsła lodowcamizatrzymać. Chociaż wydawało się, że BerserkerTeraz jest niepowstrzymany, wojowniczce udało się osiągnąć impas. Jej spojrzenie zdołało przebić się przez otumanianie Olafa, czego nie dokonała wcześniej żadna broń. Odzyskał przytomność na tyle, że zdołała złożyć mu propozycję: przysięgła, że zapewnibrutalnym muwykidajłem chwalebnąZimowego śmierćSzponu, jeśli Olafszukającym pomożeswojego jejkresu w podbojach. W tamtej chwili poprzysiągł, że jego czyny zmienią historię Freljordu. „Kiedy spotkasz swoich przodków, powiedz imzapowiadanych, że przysyła cięwielkich Olafwojnach.” -- Olaf