Soraka to wypełniona magią gwiazd uzdrowicielka, która jest życzliwa wszystkim żywym stworzeniom. Niegdyś była niebiańską istotą, lecz poświęciła swoją nieśmiertelność, by stać się częścią świata śmiertelników. Dopóki zło czyha na życie w Valoran, dopóty Soraka nie spocznie.
Przez długie wieki żyła ona w zaklętym gaju. Jako gwiezdne stworzenie leczyła rannych i chorych, którzy pomocy szukali właśnie u niej. Pewnego razu do jej gaju przybył mężczyzna o imieniu Warwick i zaczął błagać Sorakę, aby ta uleczyła jego małżonkę bez życia spoczywającą w jego ramionach. Jego żarliwe prośby poruszyły serce uzdrowicielki. Było już wprawdzie zbyt późno, aby uzdrowić niewiastę, lecz Soraka zaoferowała, że uzdrowi ból trawiący duszę mężczyzny. Nie chcąc zapomnieć o swym żalu, Warwick początkowo uciekł z zagajnika. Po kilku dniach jednak powrócił, aby oddać się opiece Soraki. W miarę upływu czasu Soraka coraz bardziej przywiązywała się do pogrążonego w rozpaczy mężczyzny. Pewnego dnia Warwick wyjawił jej, że odnalazł zabójców swojej żony. Mocno wierzył w to, że zemsta ukoi jego ból. Pogodził się nawet z tym, że może zginąć w walce, bo wierzył, że śmierć przywróciłaby mu chociaż spokój. Soraka błagała go, aby został. Warwick był jednak głuchy na jej prośby i opuścił gaj. Głosy gwiazd starały się zatrzymać Sorakę w gaju, ale musiała ona interweniować.
Po raz pierwszy wkroczyła do świata zwykłych śmiertelników i bez trudu odnalazła Warwicka zaciekle walczącego z grupą mężczyzn. Starała się go uzdrowić, ale na każdą zagojoną ranę, Warwick otrzymywał dwie kolejne. Soraka zdała sobie sprawę, że aby ocalić przyjaciela, będzie musiała włączyć się do walki. Słyszała gwiazdy, które krzyczały, aby nie ważyła się użyć swej mocy do zadawania cierpienia. Głucha na te ostrzeżenia, uderzyła w atakujących błyskiem jasnego światła. Ci, zakrywając oczy przed jej boskim blaskiem, uciekli z okrzykiem przerażenia. Niebiańskie wcielenie Soraki obumarło, a gwiazdy zamilkły – jej nieposłuszeństwo uczyniło zeń istotę śmiertelną. Wciąż czuła w sobie moc gwiazd, ale te nie dawały jej już swych rad. Pocieszenia szukała w towarzystwie Warwicka. Z oddaniem leczyła jego rany, jednak ten, którego nazywała swym przyjacielem, wbił jej pewnego razu sztylet między żebra. Widząc swoją krew, Soraka zrozumiała, że Warwick oszukał ją, a jego czyny nie były niczym więcej, jak tylko nikczemnym podstępem. Upokorzona i zdradzona Soraka raz jeszcze przywołała moc gwiazd – żywcem paląc ciało Warwicka, przeklinała jego okrucieństwo. Wyjąc z bólu, Warwick wycofał się. Soraka mogła się teraz oddać zadumie nad własnym losem. Chociaż jej życie zmieniło się, czuła się mocniejsza i odrodzona. Od tej pory przyświecał jej jeden cel. Soraka nie była już niewolnicą gaju. Przekroczyła więc granice krainy śmiertelników z postanowieniem uzdrawiania rannych i otaczania opieką bezbronnych.
''Okrucieństwo jednego nie przesłoni mi cierpienia wielu''.
-- Soraka
