Riven

Każdy mieszkaniec Noxus może stać się kimś ważnym, niezależnie od rasy, płci czy pozycji społecznej - liczy się tylko siła. Z silną wiarą w te ideały, Riven pragnęła osiągnąć sławę. Wykazała potencjał jako początkujący żołnierz, dochodząc do mistrzostwa we władaniu długim mieczem, gdy była prawie równego z nim wzrostu. Była bezwzględnym i skutecznym wojownikiem, lecz jej prawdziwa siła tkwiła w jej przekonaniach. Wkraczała do walki bez śladów wahania: żadnych wątpliwości, ani strachu przed śmiercią. Riven stała się przywódcą wśród swoich rówieśników, wizerunkiem ducha Noxian. Jej poświęcenie było tak wyjątkowe, że Najwyższe Dowództwo podarowało jej miecz z runami z czarnego kamienia, zaklęty magią Noxusu. Był on cięższy niż pawęż i prawie tak samo szeroki - doskonale pasował do niej. Niedługo po tym, została wysłana do Ionii jako część sił inwazyjnych.

Co z początku wyglądało na zwykłą wojnę, szybko zmieniło się w eksterminację. Noxiańscy żołnierze podążali za przerażającymi maszynami wojennymi z Zaun przez pola zwłok. Nie była to chwalebna walka do której przygotowywała się Riven. Wykonywała rozkazy swoich przełożonych, niszcząc resztki pokonanych i przerażonych wrogów z niezwykłym poświęceniem. W trakcie trwania inwazji wyszło na jaw, że ioniańskie społeczeństwo nie zostanie zreformowane a wybite. W czasie jednego ze starć, jej oddział został otoczony przez wojska Ionii. Poprosili o wsparcie, gdy wrogowie zbliżali się do ich pozycji. Zamiast wsparcia, otrzymali bombardowanie za pomocą broni chemicznej, przygotowanej przez Singeda. Riven przyglądała się jak dookoła niej, Noxianie i Ionianie padali ofiarą tego strasznego wynalazku. Udało jej się uciec z obszaru bombardowania, ale nigdy nie udało jej się zapomnieć tego, co zobaczyła. Uznana za zmarłą przez Noxus, postanowiła rozpocząć nowe życie. Złamała swój miecz, niszcząc więzi łączące ją z przeszłością i wyruszyła na narzucone sobie wygnanie - w poszukiwaniu odkupienia oraz ratowania noxiańskich ideałów, w które wierzyła.

'Istnieje miejsce pomiędzy walką a morderstwem, / gdzie gnieżdżą się demony'