Zyra

Ölmekte olan bitki Zyra, kaderinin dizginlerini eline alma arzusuyla, hayata baştan başlamak için bilincini bir insan vücuduna aktardı. O ve türdeşleri yüzyıllar önce Kumungu Ormanı'nda sarmaşık dallarını ve dikenlerini kullanarak egemenlik kurmuş, bölgelerine ayak basan her hayvanı yemişlerdi. Yıllar geçtikçe, hayvan nüfusunun soyu tükenmeye başladı. Yiyecek gitgide azaldı. Son türdeşleri solup giderken, Zyra'nın elinden tek gelen çaresizce durmaktı. Tek başına öleceğini düşünmeye başlamıştı ki dikkatsiz bir büyücünün gelişiyle kurtuluş fırsatı çıktı.

Zyra yıllardır ilk kez bir yaratığın kendisine bu kadar yaklaştığını hissediyordu. Açlık onu büyücüye itiyordu ama daha derinlerde onu zorlayan başka bir içgüdü de vardı. Kadını dikenleriyle kolayca sardı. Fakat bu son yemeğinin tadını çıkarırken, zihnini yabancı anılar işgal etti. İnsanlarla hayvanların yaşadığı kocaman taş ve metal ormanları gördü. Dallarından kuvvetli bir sihir akarken, hayatta kalmak için güzel fakat riskli bir plan yaptı. Kadının hatıralarını kullanarak, yeni elde ettiği sihri insan şeklinde bir beden yapmaya yöneltti. Kendisini nasıl bir dünyanın beklediğini bilmiyordu; ama kaybedecek bir şeyi yoktu. Zyra gözlerini açtığında, parmaklarının ucunda hazır bekleyen ham güçle kendinden geçti. Ancak bir zamanlar kendisi olan bitkinin solmuş kalıntılarını görünce ne kadar savunmasız kaldığını anladı. Gövdesi ölürse geri çekilebileceği bir dallar ağı, onu yeniden büyütebilecek kökü yoktu; ama gerçek anlamda yaşadığını hissediyordu. Dünyayı ilk defa hayvanların gördüğü gibi gördü ve kötü kötü gülümsedi. Yeniden doğmuştu ve artık çok daha uzağa erişebiliyordu.

”Gülü seven, dikenine katlanır.”
--Zyra