7.22.1 yamasıyla karşılaştırıldı.
- Hikaye
Çoğu kişi ölümden korkar. Olaf onlardan biri değil. Başıbozuk Olaf, sadece savaş çığlıklarının uğultusu ve çeliğin çeliğe çarpma sesi için yaşar. Zafere olan açlığı ve kolay unutulacak bir ölümleDurdurulamaz ölmeninyıkım korkusuylagücü, her çatışmaya gözü kapalı dalar. Varlığının ta derinliklerinden gelen kan dökme arzusunabaltalı teslimOlaf'ın olantek Olafistediği, yaşadığınısavaşın sadeceihtişamı ölümleiçinde pençeleşirkencan anlarvermek.
Lokfar yarımadası, Freljord'un en acımasız yerlerinden biridir. Orada donmuş ilikleri ısıtacak olan ateş hiddettir, bol bol akan tek sıvı kandır ve enLokfar kötüyarımadasından son;gelen yaşlanıp,bu güçsüzleşipsavaşçı, unutulmaktır. Olaf; kazandığı zafer bol olan ve onları paylaşmaktan hiç çekinmeyen bir savaşçıydı. Birkeresinde akşamhuzur kabilesininiçinde diğercan üyeleriylevereceğine yağmaladıklarıdair bir köyün yanık harabesinin başında oturmuş kendini överken, daha yaşlı savaşçılardan biri Olaf'ın şişinmelerinden bıktı. Cesareti varsa fal bakıp, geleceğinin de geçmişi kadar parlak olup olmadığını görmesini istedi. Bu meydan okumayla cesaretlenen Olaf, yaşlı yağmacının hasetiyle dalga geçti. Fal bakmakta kullandıkları hayvan kemiklerini avcunakehanet aldı, sallayıp savurdu. Kabile üyeleri kehaneti okudukça neşeleri sönmeye başladı.Oysa Kemikler,bu Olaf'ınkorkaklara uzungöre bir yaşam sürüp eceliyle öleceğini gösteriyordu.
Çok öfkelenen Olaf, kehaneti yanlış çıkarmak için hışımla geceye daldı. Lokfar'ın çok korkulan buz yılanını bulup öldürmeye karar vermişti. Bu canavar, uzun ömrü boyunca binlerceölüm insanıdemekti ve bir o kadar gemiyi yemişti. Onunla savaşırken ölmek, her savaşçıya yaraşan birhalkının songözünde olurduhakaretti. Olaf kendini canavarın zifiri karanlık ağzına atarken, zihni de benzerHiddetinden birgüç karanlığaaldığı gömüldü.ölüm Buzarayışıyla gibidünyayı suyunköşe şokuylabucak uyandığındadolaştı, ilksayısız gördüğübüyük devsavaşçı canavarınkatledip paramparçanice edilmişdestansı leşicanavarı oldu.helak Şaşıranetti ama vazgeçmeyen Olaf, dişi pençesi olan tüm efsanevi yaratıkları avlamaya karar verdi. Bunlardan birinin son savaşı olacağını umuyordu. Çok istediği ölüme her balıklama dalışında, aniden gözünü kan bürüyor ve nasıl yaptığını bile anlamadan savaştan galip çıkıyordu.
Olaf, savaşçılara yakışır bir ölümü ona hayvanların veremeyeceğini anlamıştı. O da, Freljord'un en korkulan kabilesi Kışın Pençesi'ne saldırmaya karar verdi. Tek kişinindur kocadiyebilecek bir birliğe meydan okuması Sejuani'nin hoşuna gitmişti, ama bu yüzden ona merhamet etmeyecekti. Saldırı emri verdi ve Olaf'ı bastıracak kadar çok sayıda savaşçırakip gönderdibulamadı. Ancak hepsi teker teker yenildi ve gözünü yine kan bürüyen Olaf,Şimdilerde Kışın Pençesi'nin şefine kolayca ulaştı. Olaf'la Sejuani arasındaki çatışma o kadar şiddetliydi ki, buzullar sarsıldı ve Sejuani, durdurulamaz görünen başıbozuğu durdurmayı başardı. Silahlarını kenetlemiş dururlarken; Sejuani'nin keskin bakışları, Olaf'ın hiçbir silahın geçemediği çılgınlığını delip geçmeyi başardı. Olaf, Sejuani'nin ona bir teklifte bulunmasına yetecekzalim bir süre boyunca yatıştı. Sejuani Olaf'a, seferine ona yardım ederse, istediği gibi şan ve şerefle ölmesini sağlama sözü verdi. Bunun üstüne Olaf, mirasını Freljord'un buzlarına kazıyacağınafedaisi antolarak içti.
''Atalarınagelecek kavuştuğunda,savaşlarda Olafkendi gönderdisonunu dersinarıyor.''
-- Olaf
