Riven

Noxus'ta cinsiyet, ırk, toplumsal sınıf farkı olmaksızın her yurttaş iktidar sahibi olabilir. Önemli olan tek şey güçtür. Riven işte bu ideale olan bağlılığıyla yükselmek için çabalıyordu. Boyu ancak uzun kılıç kadarken, kendini bu silahın ağırlığını taşıyıp kullanmaya zorlayarak, askerlikteki potansiyelini küçük yaşlarda gösterdi. Acımasız ve etkin bir savaşçıydı; ama asıl gücü azminde yatıyordu. Çatışmalara zihninde bir şüphe kırıntısı dahi olmadan giriyordu: ahlaki duraksamalar yaşamaz, ölümden korkmazdı. Riven yaşıtlarının önderi, Noxus ruhunun simgesi haline geldi. Öyle seyrek görülen bir tutkusu vardı ki Üst Komuta onu Noxus sihirleriyle dövülüp büyülenmiş siyah taştan bir rün kılıcıyla onurlandırdı. Silah, dörtgen kalkanlardan daha ağır ve neredeyse onlar kadar genişti -tam da Riven'ın sevdiği gibi. Kısa süre sonra, Noxus işgaline katılmak üzere Ionia'ya yollandı.

Savaş diye başlayan şey, kısa sürede kıyıma dönüştü. Noxus askerleri ölüm meydanında korkunç Zaun savaş makinelerini takip ediyordu. Riven'ın hazırlandığı şanlı savaş bu değildi. Üstlerinin emirlerine uyarak, hırpalanmış ve dağınık haldeki düşmanın kalıntılarını yargısız infazla ortadan kaldırdı. İşgal devam ederken, Ionia toplumunun baştan kurulmayacağı, sadece ortadan kaldırılacağı anlaşıldı. O acı çatışma esnasında, Riven'ın bölüğü Ionia kuvvetleri tarafından sarıldı. rakip onlara yaklaşırken, destek istediler. Ama bunun yerinde, Singed'in başlattığı dehşet verici bir biyokimyasal yaylım ateşinin ortasında kaldılar. Riven etrafında, hem Ionia'lıların hem Noxus'luların ağza alınmayacak kadar iğrenç bir akıbete uğramasını seyretti. Bombardımandan kaçmayı başarmıştı ama o anıyı hafızasından silemedi. Noxus tarafından ölü ilan edilmesini, yeniden başlama fırsatı olarak gördü. Kılıcını parçalayarak geçmişiyle olan bağlarını kopardı ve kendi kendini sürgün ederek dolaşmaya, kefaretini ödemenin ve inandığı lekelenmemiş Noxus idealini kurtarmanın bir yolunu aramaya başladı.

”Bir yer var, savaşla katliam arasında / İçimizdeki şeytanların gezindiği.”