Elise

Hainliğini güzelliğiyle saklayan Elise’in etkileyici zarafetiyle hem açgözlüleri, hem de masumları aldatıcı ağına düşürüyor. Kurbanları asıl niyetini belki fark edebiliyor ama gizemli görüntüsü altında yatan karanlık sırları deşmeye çalışan kimse hayatta kalamadı.

Elise, insanlığın gözünden uzak karanlık salonlarda, efsanelere karışmış bir örümcek tanrının sözünü yayardı. Umutsuz takipçileri tanrılarının nimetlerini arzuluyor, Elise’in çekiciliğiyle gücünün kaynağının onun lütufları olduğunu düşünüyordu. Elise, örümcek tanrının tapınağına bir yolculuk düzenleyeceğini açıkladığında, yanında gelmek üzere sadece en inançlı takipçilerini seçti. Mutluluktan kendilerinden geçen seçilmiş takipçiler, denizaşırı yapılan bu tehlikeli yolculukta Elise’in peşine körü körüne takıldı. Son durakları olan Gölge Adalara geldiklerinde, Elise onları her yeri örümcek ağlarıyla örtülü bir mağaraya götürdü. Bir tapınağa varmayı bekleyen grup, başrahibelerine şaşkınlıkla baktı. Elise karşısındakilere dönerek zaferle kollarını kaldırdı. Sırtından, örümcek bacağına benzeyen tuhaf bacaklar çıktı. Elise’in korkunç gerçek yüzünü ilk defa gören takipçileri kaçmaya çalıştı; ama kadın onları büyülü ağlarla durdurdu. Kurbanlarını böylece yakaladıktan sonra yüzünü mağaraya dönerek tiz bir çığluk attı. İçerden devasa, canavarsı bir örümcek çıktı. İğrenç bedenini kalın, ucu sivri bacakları üstünde zorlukla sürüklüyordu. Elise’in takipçilerinin elinden, canavar örümceğe diri diri yem olurken çığlık atmaktan başka bir şey gelmedi. Elise doymuş olan yaratığa yaklaştı, zehrini alıp içti. Bu tuhaf madde damarlarına yayılırken, yenilenip gençleştiğini hissetti. Ölümü bir kere daha ertelemişti. Cemaatinin yanına döndü. Takipçileri, kardeşlerinin örümcek tanrının kutsal evinde kalmak üzere seçildiğini duyunca çok sevindiler. Elise, onlara zamanı gelince bir yolculuk daha düzenleyeceğine söz verdi. Örümcek tanrı onları bekliyor olacaktı.

''Gerçekten inançlı olanların, örümceğin öpücüğünden korkmasına gerek yoktur.''
-- Elise