Φίντλστιξ

Εδώ και είκοσι περίπου χρόνια, ο Φίντλστιξ στέκεται μόνος του στην ανατολική αίθουσα επίκλησης του Ινστιτούτου του Πολέμου. Το μόνο φως που διαπερνά το απόλυτο σκοτάδι της σκονισμένης αίθουσας είναι η βαθιά πράσινη λάμψη της απόκοσμης ματιάς του. Σε αυτήν την αίθουσα, ο σιωπηλός Κήρυκας της Καταστροφής περιμένει την ώρα του. Η ιστορία του είναι ένα τραγικό παράδειγμα των συνεπειών που μπορεί να έχει η ασίγαστη δίψα για δύναμη, μια προειδοποίηση για όλους τους επικαλεστές του Πρωταθλήματος. Πριν από πολλά χρόνια, υπήρχε ένας πανίσχυρος μάγος από το Ζάουν, ο Ιστβάν. Στο τέλος του πέμπτου Πολέμου των Ρούνων, έγινε ένας από τους πρώτους επικαλεστές του Πρωταθλήματος. Ο Ιστβάν ήταν δέσμιος του παλιού τρόπου άσκησης της μαγείας και για αυτό παρέβαινε συνεχώς τους κανόνες συμπεριφοράς του Πρωταθλήματος. Στον τελευταίο του αγώνα, προσπάθησε να κάνει κάτι που ξεπερνούσε τις δυνάμεις του. Κλείστηκε στην ανατολική αίθουσα επίκλησης και άρχισε να ψάλλει την πιο απαγορευμένη επίκληση - το κάλεσμα ενός πλάσματος από μια άλλη διάσταση.

Τι ακριβώς συνέβη σε αυτήν την αίθουσα παραμένει άγνωστο μέχρι και σήμερα. Εκείνη τη μέρα, κανείς ήρωας δεν εμφανίστηκε για λογαριασμό του Ζάουν στο Φαράγγι των Επικαλεστών. Όσοι τόλμησαν να χτυπήσουν την πόρτα της αίθουσας δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ο πρώτος μαθητευόμενος που μπήκε στην αίθουσα κόπηκε αμέσως στα δύο από ένα υπερφυσικό δρεπάνι. Από τους υπόλοιπους που προσπάθησαν να ακολουθήσουν, ελάχιστοι κατάφεραν να γλιτώσουν με τη ζωή τους, παραμιλώντας γεμάτοι φόβο για κοράκια και για θάνατο. Τρομοκρατημένοι από το κακό που ακόμα και ο Ιστβάν δεν μπορούσε να ελέγξει, οι επικαλεστές του Πρωταθλήματος σφράγισαν όλες τις εξόδους της αίθουσας, με την ελπίδα ότι θα μπορούσαν να περιορίσουν αυτό που δεν μπορούσαν να καταστρέψουν. Από τότε, πέρασαν πολλά χρόνια, αλλά η μυστηριώδης ξύλινη φιγούρα στο εσωτερικό της αίθουσας δεν έκανε καμία κίνηση, παρά μόνο για να σκοτώσει όσους έκαναν την ανοησία να προσπαθήσουν να μπουν μέσα. Βλέποντας ότι ήταν αδύνατο να ανακτήσει την αίθουσα, το Συμβούλιο βρήκε έναν τρόπο να αξιοποιήσει τον Φίντλστιξ: θα γινόταν ο επίσημος δήμιος του. Όταν συμμετέχει στις Αρένες της Δικαιοσύνης, το αλλόκοσμο αυτό πλάσμα φαίνεται να υπακούει στους κανόνες των επικαλεστών, όπως και όλοι οι άλλοι ήρωες. Ωστόσο, κανείς δεν ξέρει τι είναι αυτό που περιμένει μέσα στην σκοτεινή του αίθουσα. Το ανέκφραστο πρόσωπό του δεν προδίδει καμία πρόθεση και το δρεπάνι του είναι πάντα έτοιμο να κόψει στα δύο όσους στέκονται στο δρόμο του.

Όποιος λέει ''το πιο επικίνδυνο πράγμα είναι ο ίδιος ο φόβος'' δεν έχει νιώσει την απειλή των κορακιών που φέρνει μαζί του.