Γιόρικ

Το έργο ενός νεκροθάφτη είναι σημαντικό για τους ζωντανούς, αλλά ανεκτίμητης αξίας στα Νησιά της Σκιάς. Υπάρχουν πολλές σκιές θανάτου εκεί που δεν γίνονται αντικείμενο τρόμου ή αποστροφής, αλλά σεβασμού. Μια σκιά δεν μπορεί να μεταβεί από το ένα στάδιο στο επόμενο χωρίς τη μαγική βοήθεια ενός εκπαιδευμένου επαγγελματία. Μετά το τέλος του πρώτου Ρουνικού Πολέμου, ο Γιόρικ Μόρι ακολούθησε το επάγγελμα του νεκροθάφτη. Η οικογένειά του διατηρούσε το Νεκροταφείο της Τελευταίας Ανάπαυσης, ένα από τα παλαιότερα νεκροταφεία του Βάλοραν. Το φτυάρι που χρησιμοποιούσε για την δουλειά του είχε περάσει από γενιά σε γενιά. Κάθε νεκροθάφτης μάθαινε στον γιο του ότι το φτυάρι αυτό είχε εμποτιστεί με το πνεύμα του κάθε προγόνου και ότι αυτά τα πνεύματα θα τον προστάτευαν τις ατελείωτες νύχτες μοναξιάς ανάμεσα στις ταφόπλακες. Ο Γιόρικ πέθανε χωρίς απόγονο, κάτι που θα τον βασάνιζε αιώνια καθώς η περήφανη γενιά των Μόρι έφτασε στο τέλος της. Το πτώμα του ενταφιάστηκε μαζί με το φτυάρι του στο οικογενειακό μαυσωλείο και σύντομα το Νεκροταφείο της Τελευταίας Ανάπαυσης έγινε ερείπια. Ο θάνατος όμως δεν ήταν το τέλος που περίμενε ο Γιόρικ.

Ο Γιόρικ ξεπρόβαλε στις στοιχειωμένες ακτές των Νησιών της Σκιάς- δεν ήταν τελείως νεκρός, αλλά σίγουρα ούτε και ζωντανός- και κρατούσε ακόμα το αγαπημένο του φτυάρι. Σύντομα έμαθε ότι με το φτυάρι μπορούσε να γίνει καθοδηγητής για τους νεκρούς κατοίκους των Νησιών, βοηθώντας τους να ανέβουν τα διαφορετικά σκαλοπάτια του θανάτου. Αυτό αποδείχθηκε τελικά ότι ήταν μια κατάρα, γιατί ένας νεκροθάφτης, σύμφωνα με τον θρύλο, πρέπει να θάψει έναν συγκεκριμένο αριθμό, πριν να ανέβει ο ίδιος στο επόμενο επίπεδο. Κανείς δεν ξέρει ποιος είναι αυτός ο αριθμός. Ο Γιόρικ έσκαβε αδιάκοπα λοιπόν, περιμένοντας μάταια την ημέρα που θα ελευθερωνόταν από αυτήν την κατάρα. Καθώς οι δεκαετίες γίνονταν αιώνες, η ντροπή των αποτυχιών του αποκορυφώθηκε. Επέστρεψε στον Βάλοραν για να βρει το πτώμα του, πεπεισμένος ότι η σωτηρία θα είχε θαφτεί μαζί του. Όταν έφτασε όμως, δεν βρήκε το παραμικρό ίχνος του μαυσωλείου ή του νεκροταφείου. Με την ελπίδα χαμένη, ανακάλυψε το League of Legends και εκεί είδε μια ευκαιρία να χαρίσει την αθανασία στο όνομα της οικογένειάς του που είχε επιτρέψει να χαθεί πριν από αιώνες.

''Πέθανε πρώτα και μετά το συζητάμε.''
- Γιόρικ