Νότιλους

Κάποτε, ο Νότιλους ήταν ένας ναύτης που εξερευνούσε την αχανή Θάλασσα του Υπερασπιστή για λογαριασμό του Ινστιτούτου του Πολέμου. Οι περιπλανήσεις του τον οδήγησαν βαθιά σε αχαρτογράφητα νερά, όπου αυτός και το πλήρωμά του ανακάλυψαν μια έκταση γεμάτη μαύρο, παχύρρευστο υγρό που κανείς τους δεν μπορούσε να αναγνωρίσει. Αν και η αποστολή τους ήταν να ερευνήσουν κάθε νέο φαινόμενο που θα έβρισκαν στο δρόμο τους, κανείς από το πλήρωμα δεν είχε το κουράγιο να βουτήξει στην περίεργη αυτή ουσία εκτός από τον Νότιλους. Φορώντας το ασήκωτο σκάφανδρό του, σκαρφάλωσε στην κουπαστή και ετοιμάστηκε να βυθιστεί στο μαύρο υγρό. Εκείνη τη στιγμή, όμως, ένα ον που καραδοκούσε μέσα στο υγρό τον άρπαξε ξαφνικά. Ο Νότιλους πάλεψε να σωθεί αρπάζοντας γερά την κουπαστή, αλλά το πλάσμα από τον βυθό τον τράβηξε ακόμα πιο δυνατά, κλυδωνίζοντας ολόκληρο το πλοίο. Τα υπόλοιπα μέλη του πληρώματος φοβήθηκαν για τη ζωή τους και πήραν τη φρικτή απόφαση να τον εγκαταλείψουν. Έτσι, αντί να τον βοηθήσουν να ανέβει και πάλι στο πλοίο, τράβηξαν με το ζόρι το χέρι του από την κουπαστή. Ο Νότιλους έπεσε μέσα στο μαύρο σαν μελάνι υγρό, αρπάζοντας την άγκυρα του πλοίου στην απόγνωσή του. Μαύρα πλοκάμια τον τύλιξαν και τον τράβηξαν στο βυθό. Ο Νότιλους δεν μπορούσε να κάνει τίποτα άλλο από το να βλέπει ανήμπορος την επιφάνεια να απομακρύνεται. Στη συνέχεια, όλα σκοτείνιασαν.

Όταν ο Νότιλους συνήλθε, δεν ήταν πια ο ίδιος. Το πελώριο σιδερένιο σκάφανδρο είχε γίνει ένα κέλυφος που τον προστάτευε, κρύβοντας το φρικτό πλάσμα που κρυβόταν στο εσωτερικό του. Η μνήμη του είχε σχεδόν χαθεί. Μόνο για ένα πράγμα ήταν σίγουρος: κάποιος τον είχε αφήσει εδώ, για να βρει το θάνατό του στα ανήλιαγα βάθη της θάλασσας. Στα χέρια του κρατούσε ακόμα την άγκυρα που είχε αρπάξει από το πλοίο των ανδρών που τον είχαν καταδικάσει σε θάνατο. Χωρίς κάποιον άλλον σκοπό, αποφάσισε να αναζητήσει τους υπεύθυνους για αυτό που του συνέβη. Με αργό βηματισμό, καθώς πλέον ήταν πολύ βαρύς για να τρέξει ή να κολυμπήσει, ο Νότιλους περιπλανήθηκε στις αχανείς εκτάσεις του βυθού, χωρίς συγκεκριμένη κατεύθυνση και χωρίς να ενδιαφέρεται για το πέρασμα του χρόνου - όλα ήταν σαν ένα όνειρο. Όταν έφτασε επιτέλους στις ακτές του Μπίλτζγουοτερ, δεν μπόρεσε να βρει κανένα ίχνος για το παρελθόν του. Δεν είχε σπίτι, δεν είχε οικογένεια, δεν είχε μια ζωή στην οποία θα μπορούσε να επιστρέψει. Οι έντρομοι ναύτες που άκουσαν την ιστορία του τον έστειλαν στο Ινστιτούτο, αλλά οι επικαλεστές αρνήθηκαν να αποκαλύψουν τα ονόματα του πληρώματος που είχαν προσλάβει. Μέχρι τότε, ο Νότιλους είχε μάθει πλέον για το League of Legends και βρήκε σε αυτό μια ευκαιρία για να ανακαλύψει και να τιμωρήσει αυτούς που του έκλεψαν το χρόνο και τη ζωή που στερήθηκε.

''Όταν σε έχει καταλάβει το απόλυτο σκοτάδι, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο, παρά να προχωράς μπροστά''.
-- Νότιλους.