Ρένγκαρ

Σε κάθε τοίχο της φωλιάς του, ο κυνηγός τροπαίων Ρένγκαρ κρεμά τα κεφάλια, τα κέρατα, τα νύχια και τα δόντια των πιο επικίνδυνων πλασμάτων του Βάλοραν. Παρόλο που η συλλογή του είναι τεράστια, ο Ρένγκαρ παραμένει ανικανοποίητος κι αναζητά αδιάκοπα όλο και μεγαλύτερα θηράματα. Κινείται με υπομονή πριν σκοτώσει, μελετά το θήραμά του, μαθαίνει και προετοιμάζεται για να βρεθεί ξανά αντιμέτωπος με το τέρας που δεν έχει κατορθώσει να νικήσει ποτέ.

Ο Ρένγκαρ δεν γνώρισε ποτέ τους πραγματικούς γονείς του, αλλά τον μεγάλωσε ένας άνθρωπος που είχε τη φήμη θρυλικού κυνηγού. Ήταν τέλειος μαθητής, ρουφούσε με πάθος τα μαθήματα του πατέρα του και βελτιωνόταν με τα αφύσικα, άγρια ένστικτά του. Πριν ακόμα μεγαλώσει πλήρως η χαίτη του, ο Ρένγκαρ ξεκίνησε μόνος του να διεκδικήσει μια μεγάλη περιοχή για τον εαυτό του. Στην περίμετρό του, κάρφωσε τα κρανία των σκοτωμένων θυμάτων του, ως προειδοποίηση σε πιθανούς εισβολείς. Πίστευε ότι η απόλυτη κυριαρχία σε μια περιοχή θα τον ικανοποιούσε, αλλά δεν μπορούσε να βρει γαλήνη. Κανένα από τα τέρατα στην περιοχή του δεν ήταν δύσκολη λεία και χωρίς δυνατούς αντιπάλους που θα δοκίμαζαν τα όριά του, το πνεύμα του Ρένγκαρ αποδυναμώθηκε. Φοβήθηκε ότι δεν είχε απομείνει κανένα αξιόλογο θήραμα κι ότι δεν θα αισθανόταν ποτέ ξανά τη συγκίνηση του κυνηγιού. Ακριβώς όταν έμοιαζε να έχει χάσει κάθε ελπίδα, βρέθηκε αντιμέτωπος με το τέρας. Ήταν ένα αποκρουστικό, αλλόκοτο πλάσμα που φαινόταν ξεκάθαρα ότι δεν ανήκε στον κόσμο του. Είχε γιγάντια νύχια σαν δρεπάνια και καταβρόχθιζε κάθε ζώο που έβρισκε στο δρόμο του. Με ασυγκράτητο ζήλο μπροστά στην προοπτική μιας πρόκλησης σαν αυτή, ο Ρένγκαρ έστησε ενέδρα και επιτέθηκε βιαστικά στο τέρας. Ήταν πολύ ανώτερο από ο,τιδήποτε είχε κυνηγήσει μέχρι τότε. Η μάχη τους ήταν άγρια και τραυματίστηκαν και οι δύο βαριά. Ο Ρένγκαρ έχασε ένα μάτι, αλλά το πιο σκληρό χτύπημα ήταν αυτό στην υπερηφάνεια του. Δεν είχε αποτύχει ποτέ ξανά στο κυνήγι του. Και ακόμα χειρότερα, τα τραύματά του ήταν τόσο σοβαρά που αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Τις επόμενες ημέρες, ακροβατούσε μεταξύ ζωής και θανάτου. Οι πόνοι του ήταν απερίγραπτοι, αλλά βαθιά μέσα του ένιωσε μια αχτίδα χαράς. Το κυνήγι είχε ξεκινήσει. Αν υπήρχαν σ' αυτόν τον κόσμο τόσο ισχυρά όντα, θα τα έβρισκε και θα έφτιαχνε ένα βουνό από τα κεφάλια τους. Ωστόσο, ήθελε ακόμη να γευτεί τη χαρά της σφαγής του τέρατος. Στο μεγαλύτερο τοίχο της φωλιάς του, κρατά ένα μέρος του κενό για να βάλει το κεφάλι του τέρατος, ένα τρόπαιο που ορκίζεται ότι μια μέρα θα είναι το επίκεντρο της συλλογής του.

«Κυνήγα τους αδύναμους και θα επιβιώσεις, κυνήγα τους δυνατούς και θα ζήσεις.»
-- Ρένγκαρ